Czy warto rozliczać się ryczałtem? Czyli roczny PIT przedsiębiorcy


Jedną z metod rozliczania się z fiskusem z podatku dochodowego od osób fizycznych przez przedsiębiorców jest ryczałt ewidencjonowany. Kiedy przedsiębiorca wybiera ryczałt jako formę opodatkowania podatkiem PIT, automatycznie bierze na siebie obowiązek ewidencjonowania na potrzeby przyszłego rozliczenia podatkowego wyłącznie przychodów. Od nich bowiem opłacany jest podatek należny fiskusowi. Kiedy ryczałtowiec rozlicza swój PIT i na jakim druku? Czy ryczałt w każdym przypadku będzie korzystną formą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

 

Łatwa forma opodatkowania

O ile w przypadku skali podatkowej czy podatku liniowego przedsiębiorca zmuszony jest do ewidencjonowania wszystkich swoich przychodów i kosztów ich uzyskania, o tyle przy ryczałcie ewidencjonowanym powinności formalnych jest znacznie mniej. Dlatego przedsiębiorca korzysta na zminimalizowaniu biurokracji w swojej firmie. Zapisuje tylko w ewidencji księgowej swoje przychody, bo to one stanowią podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie odejmuje się od nich na wzór skali podatkowej kosztów podatkowych.

Z tego względu uznaje się ryczałt za jedną z najprostszych metod opodatkowania przychodów przedsiębiorcy podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ewidencję przychodów przedsiębiorca może z powodzeniem prowadzić samodzielnie. Będzie znacznie mniej skomplikowana, niż chociażby KPiR czy księgi rachunkowe w dużych firmach.

Wymogi ustawowe

Nie ustawa z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi podstawę do rozliczania się za pomocą ryczałtu ewidencjonowanego, ale ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zapisano w niej między innymi, że przychód podatnika będzie stanowił podstawę opodatkowania w PIT. Jednocześnie nie ma, jak w przypadku skali podatkowej czy podatku liniowego, ściśle określonej stawki lub stawek podatku dochodowego, właściwych dla wszystkich podatników. Ryczałtowiec rozlicza się z urzędem skarbowym ze swoich przychodów opodatkowanych według stawki określonej przez naczelnika właściwego urzędu skarbowego. Od przychodu oblicza się podatek w wysokości zgodnej z przyjętą stawką. Obecnie w zastosowaniu znajdują się następujące stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych:

  • 20 proc. - najwyższa stawka ryczałtu przeznaczona na przykład dla przedstawicieli wolnych zawodów wykonujących swoją działalność gospodarczą,
  • 17 proc. - stawka przeznaczona m.in. na opodatkowanie przychodów z działalności usługowej, w tym parkingowej, hotelarskiej, fotograficznej,
  • 8,5 proc. - stawka właściwa dla opodatkowania przychodów z działalności usługowej (w tym gastronomicznej), czy też przychodów pochodzących z najmu prywatnego,
  • 5,5 proc. - stawka podatku dochodowego właściwa dla przychodów pochodzących z prowadzenia działalności wytwórczej, budowlanej i transportowej,
  • 3 proc. - stawka ryczałtu właściwa dla przychodów z działalności gastronomicznych, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości powyżej 1,5 proc. alkoholu, działalności usługowych w zakresie handlu itp.

Ryczałt będzie korzystną formą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli przedsiębiorca ma prawo opłacać go według niższej stawki niż skala podatkowa lub podatek liniowy. Opłacalny staje się też wtedy, gdy w toku działalności gospodarczej podatnik nie ponosi żadnych lub ponosi niewielkie koszty uzyskania przychodów.

Kto może być ryczałtowcem?

Istnieją pewne ograniczenia w zakresie opodatkowania przedsiębiorców ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ustawa o ryczałcie ewidencjonowanym wskazuje w art. 6, że prawo do wyboru opodatkowania ryczałtowego dla osób fizycznych uzyskujących przychody pochodzące z tytułu prowadzenia przez podatników pozarolniczej działalności gospodarczej, a bez znaczenia przy tym jest, czy działalność ta była prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych. Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych mogą podlegać również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Ryczałt ewidencjonowany będzie mógł być wybrany przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, jeśli:

  • w roku poprzedzającym rok podatkowy: uzyskała przychody ze swojej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 150.000 euro (tj. w przeliczeniu na złotówki 644.640), lub uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 150.000 euro (czyli 644.640 zł),
  • rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Przedsiębiorca będzie mógł rozliczać się z fiskusem zgodnie z zasadami przeznaczonymi dla ryczałtu ewidencjonowanego, jeśli powiadomi fiskusa do 20 stycznia roku podatkowego, w którym chce się w ten sposób rozliczać o wyborze tej formy opodatkowania. Jeśli podatnik rozpoczął działalność w trakcie trwania roku podatkowego, a chce być ryczałtowcem, musi złożyć zawiadomienie o wyborze ryczałtu w dniu rozpoczęcia działalności gospodarczej, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Podobnie jest w przypadku ryczałtowego opodatkowania przychodów z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz umów o podobnym charakterze.

Rozliczenie PIT z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych

Osoby wybierające ryczałt jako formę rozliczenia podatkowego powinny złożyć fiskusowi zeznanie roczne na druku PIT-28. Musi on trafić do urzędu skarbowego właściwego względem miejsca zamieszkania podatnika lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w terminie do końca stycznia danego roku podatkowego.